"Ispongha"

Kung minsan,
Kagaya lang ng kislap
Ang mga pagdating at paglisan.

At para sa isang makata
Ang paglisan ay maitutulad sa ispongha
Na hinahablot at itinataas mula sa papalayong
alon ng dagat.

Paglisan na ang kayakap kadalasan
Ay ang maraming sana lang…

Sana lang, kung lilisan man
Marinig at madama naman, kahit paano,
ang mga bulong at himig na ibig niyang ihaplos
sa naisulat, isinusulat at susulatin pa niyang
mga titik at taludtod. Sana lang
At marami pang sana lang. Hindi para sa kanya
kundi para sa kanyang mga tula.

Dahil masakit kung iisipin na kadalasan
Kislap din lang na dinadaanan
Ng sikat at lubog ang maraming akda.

Unti-unti…dumurupok at napupunit
Ang mga dahong umaaruga sa mga titik.
Walang tugon ng pagbuklat sa inaaagiw nilang paanyaya
Sa mga istante. O kung hindi man
Hinahagkan na lang ng titik ang kapwa titik.

Lilisan ang bawa’t makata.

Tulad ng ispongha –
na inaagaw at hinahablot mula sa tubig
at ibinibilad sa init ng araw. Walang ibang pupuntahan
Kundi ang bumalik sa kung ano siya dati.

Lilisan ang bawa’t makata. (Huwag nawa ang tula!)

Ikaw at Ako sa Pakikibaka

Nakikita kita

sa busal ng mga maralita. Na di man nais
ay nagpipilit manatili sa gilid
ng mga estero’t pusali. Na ang kakainin
ay kailangan pang idalangin na sana’y malaglag
bilang mumo ng kanin sa pinggan ng mga limatik at sakim.

Naririnig kita

sa bawat mong sigaw at panimdim. Laban
sa kahirapan at paninikil nilang mga hari sa lipunan
na ang tumbong ay kailangan pang kamutin at

himurin;

Bago pa ibahagi ang biyayang
kinulimbat din naman nila mula sa inyong mga dukha.

Minamasdan kita

sa piling ng mga manggagawa na nagpapalipat-lipat
sa mga bus. At walang kapagurang naglilinaw
sa dahilan ng pag-aaklas. Kayo na tumindig
at piniling manatili sa kubol ng mga piketlayn,
Di man ninyo batid kung bukas o mamaya lamang
ay bubuwagin

pipisakin. Ng mga upahang kampon ng demonyong kapitalista.

Kasama, nakikita kita.

Hindi masasayang ang lahat.
Katuwang mo ako sa iyong pangarap. Na may mundong babaligtad

Sa araw ng pag-aaklas.

without you

i'm taking sad glimpses

on those memories we once had.

nothing...

but hollowed traces

of bitterness, laid
upon my heart;

a symphony of sadness

like tattered pieces
of broken glass

that am trying
to hold
with these bleeding and wounded hands.

life now, is like

a song
without a melody;

a movie,
without a story.

wish you are here … still.

college girl

underneath
that warm soft pillow

are
dark secrets untold.

five thousand pesos
folded carefully

just like her bitter memories.

one semester to go…

latay sa likod ng kabayo

Napapaigik ang buto’t balat na kabayo

Sa tuwing ihahagupit
Sa likod niya ang latigo.

Kailan pa nga ba maghihilom

Ang mga latay
At sugat na dati ng tinamo,

Kung doon at doon din hahampasin ng kutsero?

Lugmok na sa pagod
Hinahampas pa rin ang likod.

At dahil sa pinasuot na istuka sa kanya,
Diretso lang ang kanyang tingin.

Tatakbo siyang pahilahod.

Tulad ng dati,

Magtitiis…

Magtitiis…

Magtitiis…

"palabud"

Ing palabud

Ampo y tatang

Y lang migpala kareng linang

Tinabas…

Minutut…

Kinalis …

Karing kwayang meging papag
A kekatang luluklukan,

Pipagkeran…

Pag-paynawan…

Keng oras ning kapagalan.

Iniang migdanas kasakitan,
Ing palabud yamu naman

Mekitabas, mekiyipus
Kayabe nang peyalipan.

Migit karin, ing palabud
Ning tatang tang matenakan

Yang kasaup nang linaban
Iniang manyakup la reng daiwan.

Luguran ye ing palabud…

Antimong lugud yu kang tatang

nung sacali man

nung sacali man
e pa sapat ing sala ning bulan
ban atanglauan mu ing lungcut
caring matang mipnung lua,
mamalisbis caring pisngi
qng alang patugut cung pamanangis;
nung e pa sapat ing idalit
cu ing sablang pait at pamagsisi
qng pangauale mu cacu;

paburen mung ing tiup
ning angin a maglambing
caring balang bulung
da ring bulaclac,
qng gilid ning pampang
a mitatayid tang delanan,
y yang magsalita
nung macananu cung manamdaman;
nung macananung mapupugtu
ing cacung inaua
qng balang aldo milalabas
a agaganaca da ca.

nung sacali man
at aganaca mung mamatiauan
caring pilapil a mipnung tula
at micacaul tang liclucan,
ganacan mu sana cacung sinta...
mipnung lugud,
panayan da ca.

ang pag-ibig ko sa iyo ang siya na mismong tula

ginagalugad
ng walang kapagurang isip
ang lawak at lalim ng parnaso ng tulain

inaapuhap ang mga hiwaga at salimuot
na nakakubli sa likod ng mga titik
hinahanap sa mga dahon at lagas na talulot
na paunti-unting naluluoy sa mga hardin.
tila naghahanap ng masuyong kamay,
o haplos ng nagtatampong hangin
na ayaw bumulong ng mga kataga.

sadya ngang may mga damdaming
di mabigkas, di man lang maipahiwatig;
damdaming sikil at di mailarawan
hagkan man sa magdamag
ng pluma ang naghihintay na papel

patawad
kung wala mang maisulat na taludtod.
pilitin ko man, kagaya ng hiling mo, wala akong mabuong tula.

sana'y sapat na kung sasabihin ko,
na ang pag-ibig ko sa iyo
ang siya na mismong tula

para sa akin...

sapat na ang bawa’t umagang
nahahagilap at nasasalat

ng palad kong naghahanap

ang iyong buhok

leeg

braso

balakang at dibdib

sapat na ang lahat

ikaw ang lahat … ang lahat-lahat

isang gasgas na tula, sa pamagat pa lang, "ulan"

walang kwentang tula ito
pinapauna ko na sa iyo. dahil gasgas na -
sa pamagat pa lang - ang mga tulang may kaugnayan
sa patak ng ulan

pero anong magagawa ko, dahil sa pahamak na ulan,
mahapdi pa rin hanggang ngayon ang siko kong nagasgasan --
nung minsan akong madupilas sa kahahabol sa iyo,
right-cross at uppercut pa ang inabot ng panga ko.
ayaw mo kasing makinig sa paliwanag ko

puro ka “ I hate you! … puro ka “I hate you!”

cannot be reached pati ang celfon mo.

yung german shepherd na nasa loob ng bahay,
itinali mo sa harap ng pintuan.
balak mo pa yatang ipa-almusal
ang siko kong nagkulay brown

pero huwag kang mag-alala,
tatahol ako ka-duet ng aso. at di ako aalis
sa harap ng gate niyo, kasi gusto kong malaman mo
na pinsang-buo ko yung kasukob ko
nung araw na umuulan at nakita mo ako

please naman love … bati na tayo.

stay with me

If I would be forbidden--
denied of the joys of your presence--
how can I . . . how can I be
restored of myself then?

If I lose you
What is left for me to hope for?
Will there be a reason
to continue this life’s journey
without a reason to be happy?

Shield me…
shield me from this life’s miseries

Be here … be here and stay with me.

adobe sa bahay

sa kaiisip sa paparating na baha,
nagtayo siya sa tuktok ng burol
ng isang konkretong bahay. aniya,

“ ang aking bakod at pundasyon
ay dapat na maging matibay”

adobe …

adobe…

at adobe pa.

araw-araw… araw-araw niya
itong pinapatibay. nanigurado sa buhay.

upang sa dakong huli, paglingon
niya sa kanyang nagdaan,

maiisip lang,

na nakalimutan pala niyang mabuhay…

at makipamuhay.